Bahtiyarlık
Bahtiyarlık ne zafer kısrağına binmektir;
Ne yaşarken bir dünya uçmağına inmektir.
Şekli olmaz, rengi yok, belirsizdir ve tektir.
Bahtiyarlık: Ömründe bir kere sevinmektir.
Bir karanlık geceye akıyorken bu varlık
Bulunur mu dünyada ebedi bahtiyarlık?
Mükafatın yapsan da en yüce bir yararlık
Nihayet zafer adlı bir kısrağa binmektir.
Dört hecelik söz olan “bahtiyarlık”… O bir sır…
Bilmeyecek insanlık bunu daha bin asır.
Bilgi, bolluk, din, para… Hepsi boş, hepsi kısır…
En fazlası bir dünya uçmağına inmektir.
Her şeyin bir şekli var, her derdin bir ilacı…
Türlü türlü yemişler verir dünya ağacı.
Zafer çetin, ilim güç, bozgun kötü, aşk acı.
Halbuki bahtiyarlık: Belirsizdir ve tektir.
Bahtiyarlık: Boraca yüce dağları aşmak,
Varılmadan ölünen uzak yerlere koşmak,
Tanrı’nın sofrasında mest olarak konuşmak
Ve ömründe bir kere, bir kere sevinmektir…
Bu şiir Hüseyin Nihal Atsız'a aittir; ilk olarak Kopuz dergisinde (1944) yayımlandı. Bütün şiirleri Şiirleri sayfasında; Yolların Sonu kitabında toplanmıştır.
Okumaya devam edin
- Çınaraltı, Sayı 2HatıralarBir anda uzun yıllar aşar hâtıralarla;İnsan ona derler ki yaşar hâtıralarla,
- Orkun, Sayı 44Geri Gelen MektupRuhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
- Orkun, Sayı 53Dünden Sesler: Yarının TürküsüArkadaşlar, haydi artık saflar dizilsin!Uzak, yakın ufuklardan koşup gelerek