Yücel Hacaloğlu’na (25)

Hüseyin Nihal Atsız·

5 Aralık 1972

Azizim Hacaloğlu,

28 Kasım tarihli mektubunu aldım. İlgine teşekkür ederim. Rapor almak için Trabzon’a gidecek kadar istek ve imkânım olsa öyle bir kayıplara karışırdım ki bu herifler beni asla bulamazlardı. Böyle bir heves duymuyorum. Bildiklerini yapsınlar. Ben infazın dört ay geciktirilmesi için dilekçe vereceğim.

İhtiyaten bir muayene olundum: Tansiyon 19 çıktı ve taşikardi bulundu. Hoş alâmetler değil. Şimdi mühim mesele Ötüken’in bendeki işlerini diğer üç kişiye devretmek.

Şu ap. tamamlansaydı da Nejdet Sançar İstanbul’a gelseydi iş hayli kolaylaşacaktı. Fakat müteahhit hiç sözünde durmadı. Ortalarda da görünmüyor. Ben onun şeref sözlerine aldanarak yeni eve geçtim. Kalorifersiz ve elektiriksiz bir lüks (!) dairede yaşıyorum. Zavallı Hakan bu dar evde deliye döndü. Ev bana dar geldi. Kitaplar sığmadı. Grip olmamak için dikkat ediyorum ama, havalar iyi gittiği halde bu taş evde romatizma ağrıları başladı. Hülâsa işimiz iş.

Maltepe postasına dilekçe verdim. Gelen mektupları saklıyor. Bu yeni evin henüz bir adresi falan yok. Arasıra gidip mektupları alıyorum. Selâmlarımı ve Terken Hatun’a hürmetlerimi gönderirim.

Atsız