Adile Ayda’ya (7)

1 Haziran 1972

Muhterem Adile Ayda Hanım,

Beni ziyaretiniz büyük bir sürpriz ve bahtiyarlık oldu. Haklı olarak “büyük bir köy” diye vasıflandırdıkları İstanbul’da benim de iki katlı ve beş odalı bir kulübede yalnız yaşadığımı görerek hayat şartlarım hakkında tam bir fikir edindiniz. Yazıp çizmek için, çok zamana ihtiyacım olmasa, bu kulübeden hiç de şikâyet etmeyeceğim amma, iptidailiği yüzünden epey vakit alışı adetâ bir mesele oluyor.

Hayat ve irsiyet konusu üzerinde yazdıklarınızı dost ve ülküdaş bir kalbin arzusu diye kabul ediyorum. Bilemediğim ilerki atalarımdan, belki bazı jenler intikal etmiştir. Öyle veya böyle olsun, ayakta durabildiğim müddetçe ben vazifeye devam edeceğim.

Hakkımda gösterdiğiniz, lâyık olmadığım teveccühten dolayı teşekkür eder, derin hürmetlerimi sunarım, muhterem Adile Hanım.

Atsız