Adile Ayda’ya (5)

25 Eylül 1968

Çok Muhterem Adile Ayda Hanım,

Göndermek lûtfunda bulunduğunuz mektupla çok sevindirdiniz. Evde son kalan fert olan manevî kızım da, bir kaç gün sonra evlenip gideceği, büyük oğlum askerde olduğu, küçük oğlumla annesinin Almanya’dan dönmelerine en aşağı iki yıl bulunduğu için, yalnızlığın garipliği içindeyim.

Eserim hakkındaki teveccüh ve fikrinize müteşekkirim. Siz tercüme edecek olduktan (sonra), “güzel bir Fransızca ile” demenize esasen lüzum yoktu. İstediğiniz ve uygun gördüğünüz şekilde kısaltma ve değişmeler yapabilirsiniz.

Yeni ünvan ve payenizle, sizi profesörlükten alıkoyanlara fevkalâde güzel bir cevap verdiğiniz için de, kendi hesabıma bahtiyarlık hissettim. Tebrik ve derin hürmetlerimin kabulünü istirham ederim.

Atsız