Özet
İnsanlık tarihi kadar eski olan ruhun ölümsüzlüğü fikri, bazen bedenin de korunması gerektiği düşüncesini ortaya çıkarmıştır. Çünkü yeniden dünyaya gelen ruhun bir bedene ihtiyacı olacaktır. Ancak bedenin bir an önce ait olduğu toprağa gitme isteği, ruhun ise gökyüzüne yükselme eğilimi arasında ortaya çıkan paradoks, fanilik ile bakiliği sembolize etmiştir. Bu evrensel problemi farklı biçimlerde eserlerinde ele alan sanatçılardan Hüseyin Nihal Atsız’ın Ruh Adam romanı ile daha çok ruhbilimcilerin ilgi alanına giren yeniden doğuş olgusu arasında yakın ilişki vardır. Bu çalışmada Ruh Adam romanının odak noktasını oluşturan ruhsal ve davranışsal devamlılık taşıyan ruhun ölümsüzlüğü ve yeniden doğuşu düşüncesi ele alınacaktır.