Özet
Yeniden doğuş, çağlar boyu insanlığın zihnini meşgul etmiş ve ölümün amansızlığına karşı yegâne teselli olarak görülen evrensel bir olgudur. Her evrensel olgu gibi, yeniden doğuş da arketipsel olma özelliği taşır, yani kolektif bilinçdışına aittir. Bundan dolayı da sanat eserlerinde, özellikle romanlarda çeşitli biçimleriyle tezahür etmesi söz konusudur. En bilindik biçimi reenkarnasyon olan yeniden doğuş arketipi, çoğu zaman Carl Gustav Jung’un erkek psikesindeki tamamlayıcı dişil unsur olarak tanımladığı anima arketipiyle iç içe geçmiş bir halde bulunur. Bu çalışmanın amacı, Hüseyin Nihal Atsız’ın Ruh Adam adlı eserinde, engin bir mitolojik bilgi birikimi eşliğinde oldukça çarpıcı ve özgün bir şekilde işlenmiş bu arketiplerin tezahür biçimlerini ve etkileşim sonuçlarını çözümlemektir.