Özet
Osmanlı Devleti’nin son dönemlerinde ortaya çıkan üç önemli fikir akımından biri olan Türkçülük, Hüseyinzâde Ali Turan, Ziya Gökalp ve Yusuf Akçura gibi fikir adamları tarafından işlenmiş, cumhuriyetin ilân edilmesiyle uygulama alanı bulmuştur. Mütareke yıllarının olumsuz koşulları, Atatürk devrindeki Türkçü politikalar ve çağın milliyetçi fikirlerinden etkilenen Hüseyin Nihâl Atsız tarafından ırkçı bir nitelik kazandırılan Türkçülük, bu cephesiyle, cumhuriyet devri fikir hareketleri arasında en tesirlilerinden biri olmasına rağmen çalışılmamış ve yeterli bilimsel ilgiyi görmemiştir. Türkçülük, cumhuriyetin ilânından sonra farklı hiziplere ayrılmış ve bunlardan biri de Atsız Ekolü olmuştur. Ancak, Atsız ve çıkardığı dergilerle ilgili çalışmalardaki en önemli eksikliklerden biri dergilerin ayrı ayrı değerlendirilmesidir. Bu çalışma, Atsız’ın dergileri ekseninde ve bu dergileri bütüncül bir bakış açısıyla ele alarak Türkçülüğün temel ilkelerini, Türkçülerin ülke meselelerine nasıl baktıklarını, onlara yöneltilen suçlamaların ne derece haklılık gösterdiğini, Türkçülerin neler yapmak istediklerini, bu ekolün nasıl geliştiğini, bu ekol mensuplarının nasıl kişiler olduğunu, ortak sevinçlerini, ortak üzüntülerini, kavgalarını, polemiklerini, bazen de çelişkilerini kendi dergilerinde, kendi yazdıkları üzerinden takip ederek Atsız Ekolü Türkçülüğün tarihî seyrini izleyecek, hafızasını meydana çıkaracaktır. Atsız’ın 1931-1975 yılları arasında, aşağı yukarı onar yıllık periyotlarla yayınlanan dergilerinin bir bütün olarak kabul edilmesi, Türkçülerin ülkede meydana gelen gelişmelere ve belli başlı isimlere bakış açıları ile bu bakışlarındaki değişim ve tutarlılıkları belirleme imkânı tanımaktadır.