Özet
Yirminci yüzyıl başlarında ve Türkiye Cumhuriyetinin kuruluş yıllarının tüm çalkantıları arasında yaşamış edebiyatçı romancı ve tarihçi kimliği ile eserler vermiş olan Hüseyin Nihal Atsız çok yönlü bir fikir adamıdır. Çok sayıda edebi esere, romana, makaleye ve şiire imzasını atmış olan yazar, eserlerinde fikirlerinin derin izlerini dili üslubu ve anlatılarıyla harmanlayarak tarzını oluşturmuştur. Yurdun çeşitli yerlerinde verdiği konferanslar ve söyleşilerle halkın millî tarih bilincini kazanması ve geliştirmesi için azami gayret sarf etmiştir. Hayatının birçok aşamasında çeşitli sıkıntılarla karşılaşmış olmasına rağmen fikirlerinden asla taviz vermemiş hayata karşı duruşunu değiştirme yoluna gitmemiştir. En çok ses getiren eserleri, roman tarzında yazılmış olan `Bozkurtların Ölümü’ ve `Bozkurtlar Diriliyor’ olmuştur.Tarih çalışmalarında, genel Türk tarihinin ve ayrıca Türkiye tarihinin tarihî meselelerini detaylı bir şekilde ele almış, kendi bakış açısıyla değerlendirmeler yapmış ve bir takım iddialarda bulunmuştur.Ona göre, Anadolu’nun kapıları Türklere, 1071 Malazgirt Savaşıyla değil, 1040 Dandanakan Savaşıyla açılmıştır. Atsız, Türk tarihinin gençliğe nasıl öğretilmesi gerektiği üzerinde durarak, çalışmalarıyla buna örnekler vermiştir. Bu hususta Türk Tarih Kongrelerinin yapılması ve Türk tarihine ait konuların teker teker ele alınıp irdelenmesi gerektiğinde ısrar etmiştir. Ona göre tarih öğretiminin, aktarmacı değil, eğitici olması gerekmektedir.Atsız’a göre Türk tarihi ve devletleri bir devamlılık arz eder ve birbirlerinin devamıdırlar. Bu yüzden Türk tarihinde geçen hanedanların her birini müstakil devletler olarak kabul etmek yanlıştır. Bu kabul gerçeğe aykırı olarak, Türklerin güçsüz, dağınık ve teşkilatsız olduklarını kabul etmek anlamına gelmektedir.